บทความพิเศษ “ท้องถิ่นกับทุจริตคอรัปชั่นเป็นบุพเพสันนิวาสจริงหรือ” โดย “นเรศ ผาทอง” นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเหล่าต่างคำ อ.โพนพิสัย จ.หนองคาย

นายนเรศ ผาทอง นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเหล่าต่างคำ อ.โพนพิสัย จ.หนองคาย ได้เผยแพร่บทความพิเศษที่น่าสนใจแจกให้สื่อมวลชนเพื่อช่วยเผยแพร่เรื่องราวการบริหารจัดการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อเป็นแนวทางในการศึกษาปัญหาและแนวทางการป้องกันการทุจริตคอรัปชั่นในท้องถิ่นซึ่งเป็นองค์กรที่ใกล้ชิดกับประชาชนมากที่สุดโดยถ่ายทอดจากประสบการณ์การทำงานของ นายนเรศ ผาทอง ที่ทำงานหลายสิบปีในตำแหน่งรองนายกองค์การบริหารส่วนตำบล จนก้าวมาสู่ตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนตำบล

การบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลเป็นแหล่งเรียนรู้และเป็นประสบการณ์ จะมีความแตกต่างจากอาชีพหลักของผู้เขียนก่อนเข้าสู่แวดวงการเมืองท้องถิ่น นั้นคืออาชีพรับผู้รับเหมาก่อสร้าง และการเกษตรกรรม ควบคู่กันไปผู้เขียนคาดหวังเป็นอย่างยิ่งว่าบทความพิเศษฉบับนี้จะมีประโยชน์มีคุณค่าอย่างยิ่งต่อสังคมไทยและสังคมในชุมชนท้องถิ่นในปัจจุบัน และหวังว่าจะเป็นแนวทางให้ผู้มีบารมี

ผู้มีอำนาจที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้นำเป็นแนวทางในการป้องกัน  แก้ไข และพัฒนาระบบการตรวจสอบการบริหารงานท้องถิ่นให้มีประสิทธิภาพ  ประสิทธิผล   ประชาชนในชุมชนท้องถิ่นไม่ถูกเอารัดเอาเปรียบ เข้าถึงนโยบายของรัฐโดยเสมอภาคทุกชนชั้นต่อไป โดยมีรายละเอียดดังนี้

ทุจริตคอร์รัปชั่นในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเรานั้นดูเสมือนเป็นวัฒนธรรมประเพณีถือปฏิบัติกันมายาวนานตั้งแต่บรรพบุรุษแล้ว    และไม่เป็นที่น่ารังเกียจในสังคมไทยกลับเป็นที่ยอมรับของประชาสังคมไทยมากยิ่งขึ้น การแก้ปัญหาทุจริตคอร์รัปชั่นที่แก้ยากที่สุดในท้องถิ่นเรานั้นคือตัวบุคคล  ถึงแม้ว่าหน่วยงานภาครัฐจะวางมาตรการ  วางระบบป้องกันการทุจริตคอร์รัปชั่นไว้เป็นอย่างดีก็ตาม      ถ้าตัวบุคคลที่เป็นผู้บริหารเป็นคนไม่ดี  พวกเขาเหล่านั้นก็จะหาทางออก  หาช่องทางการทุจริตอยู่ดี  การทุจริตคอร์รัปชั่นในภาครัฐมีหลากหลายรูปแบบด้วยกัน    ทุจริตคอร์รัปชั่นเชิงนโยบายก็มีให้เห็นทุกวัน ยกตัวอย่าง นโยบายจำนำข้าว ถือได้ว่าเป็นนโยบายที่ช่วยเหลือเกษตรกรรากหญ้าอย่างแท้จริง นโยบายสาธารณะนั้นรัฐบาลต้องยอมรับการขาดทุนเพื่อพยุงราคาสินค้าทางการเกษตรให้กับเกษตรกร      ต้องขอชื่นชมรัฐบาลที่มีความห่วงใย  ช่วยเหลือเกษตรกรรากหญ้า  แต่วิธีการดำเนินการของผู้มีอำนาจ  ผู้มีหน้าที่ที่เกี่ยวข้องนั้นล้วนมีนัยสำคัญแอบแฝงแสวงเพื่อหาผลประโยชน์เข้ากระเป๋าตัวเองจากโครงการดังกล่าวท่านคงได้อ่านคำพิพากษาของศาลมาแล้วทำให้ผู้เขียนได้ฉุดคิดขึ้นมาได้ว่าการทุจริตคอร์รัปชั่นมีทุกกระทรวง ทบวง กรม  เริ่มตั้งแต่ชุมชน วัด องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัด  ระดับภาคระดับประเทศอยู่ที่ว่าท่านจะอยู่ในระดับไหนถ้าระดับสูงขึ้นไปวงเงินในการทุจริตคอร์รัปชั่นก็จะสูงมากขึ้นไปเรื่อยๆ หลักพันล้าน  ร้อยล้าน ลดลั่นตามลำดับขั้น   

ผู้เขียนขอนำเรียนในส่วนของการบริหารจัดการส่วนท้องถิ่นให้เห็นภาพก่อนเลยครับ โดยประสบการณ์ที่ผู้เขียนได้ทำงานบริหารส่วนท้องถิ่นมาเป็นเวลาสิบกว่าปีในตำแหน่ง รองนายก อบต.การทุจริตคอร์รัปชั่นในส่วนท้องถิ่นนั้น การเสนอผลประโยชน์และสิ่งตอบแทนต่างๆจากผู้ประกอบการ  การแลกรับผลประโยชน์    สิ่งเหล่านี้เป็นภัยอันตรายต่อระบบราชการและในสังคมไทยอย่างร้ายแรง เพราะอะไรรู้ไหม    เพราะเกิดจากผู้ประกอบการต้องต่อสู้เพื่อเอาชนะคู่แข่งทางการค้า    จึงต้องดิ้นรนแสวงหาลูกค้ารายใหม่ให้ได้เพิ่มขึ้น จึงเริ่มมีการเจาะตลาดแหล่งใหม่  เป้าหมายของพวกเขาคือหน่วยงานภาครัฐส่วนท้องถิ่นในอนาคตต่อไป ปัญหาเหล่านี้ไม่ใช่เป็นความผิดของใครทั้งนั้น   มันเกิดจากสภาพเศรษฐกิจ  สังคมไทยที่ย่ำแย่อยู่ทุกวันนี้ และยังไม่ได้รับการแก้ไขปัญหาอย่างถาวร ประเทศไทยเรายังคงเป็นประเทศกำลังพัฒนาเหมือนเดิมเพราะสาเหตุหลักที่ประเทศไทยยังอยู่ในวังวนเช่นนี้ตลอดไป คือการขับเคลื่อนการพัฒนาทางการเมืองของไทยเรานั้นไม่ก้าวข้ามวงจรอุบาทความคิดและวิสัยทัศน์พวกเขาก็เป็นเช่นนี้ตลอดไป   ผ่านไปสักพักหนึ่งก็กระทำการปฏิวัติ  ทำรัฐประหาร และแก้ไขรัฐธรรมนูญ ซ้ำๆซากๆ  เพื่อให้ตนเองบริหารประเทศโดยชอบธรรม    มันเป็นวงจรอุบาทอย่างนี้ไปตลอดจนถึงชั่วลูกหลาน การไม่ยอมรับตัวผู้นำ/ผู้บริหารที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงจากเสียงประชาชนส่วนใหญ่นั้น     ประชาสังคมไทยเรานั้นการศึกษายังเข้าไม่ถึงเท่าที่ควร ความไว้เนื้อเชื่อใจ  ความโปร่งใส  ความซื่อสัตย์  ความมีคุณธรรมจริยธรรมของผู้บริหารประเทศ และผู้บริหารส่วนท้องถิ่นแต่ละท่านไม่มีในมันสมองในจิตสำนึกของตัวบุคคลเลย  มันจึงเป็นวังวนเวียนว่ายตายเกิดอย่างนี้ตลอดไป   เราได้ผู้บริหารประเทศมาหลายท่านแล้ว   แต่ละท่านมีบุคลิกที่แตกต่างกัน มาจากหลากหลายอาชีพด้วยกัน   รูปแบบสไตล์การบริหารจัดการแตกต่างกันไป  ผู้ที่จะเข้ามาบริหารประเทศหรือบริหารงานท้องถิ่นนั้น ส่วนมากมุมมองของประชาชนคิดว่าต้องเป็นบุคคลที่มีฐานะดี    หรือมีฐานะอันผู้มีจะกินเท่านั้น   แต่ทุกวันนี้มันกลับกันครับ  คนจนหรือคนฐานะปานกลางแต่มีความรู้ความสามารถก็มาเป็นผู้บริหารฯได้และเป็นผู้บริหารที่ดีเยี่ยมได้     ขอแค่เพียงว่าบุคคลเหล่านั้นเป็นผู้มีคุณธรรมจริยธรรม มีความเมตตา ละกิเลส ไม่โกรธ เขาเหล่านั้นจะเป็นผู้บริหารที่ดีได้ครับ    ที่ผ่านมาผู้บริหารแต่ละท่านที่ได้วางนโยบาย   แต่ละท่านที่จะขับเคลื่อนพัฒนาบริหารท้องถิ่นให้เป็นองค์กรที่ยืนได้ด้วยขาตัวเองนั้น  ล้วนเป็นนโยบายเสือกระดาษทั้งนั้นไม่มีความจริงใจเท่าที่ควร   ข้อเท็จจริงส่วนมากผู้บริหารเข้ามาจัดสรรผลประโยชน์ให้แก่กลุ่มก้อนเพื่อนพ้องของตนเอง

การพัฒนาขับเคลื่อนท้องถิ่นให้ชุมชนมีความเข้มแข็งนั้นต้องอาศัยปัจจัยหลายด้านเป็นองค์ประกอบด้วยกัน       ประการที่หนึ่งด้านการศึกษาในท้องถิ่นคือปัจจัยหลัก   คนในชุผู้บริหารท้องถิ่นที่ผ่านมาส่วนมากเราได้ผู้บริหารท้องถิ่นหน้าเดิมหรือคนเก่าแก่ และเป็นกลุ่มผู้มีอิทธิพล กลุ่มพวกพ้องในพื้นที่   เป็นการสืบทอดอำนาจจากวงศ์ตระกูลไปสู่ลูกหลาน  ไม่เคยมีแนวคิดอุดมการณ์ในการขับเคลื่อนนโยบายเปลี่ยนแปลงพัฒนาท้องถิ่นแต่อย่างใดเลย       ประการที่สองประชาชนเข้าถึงการให้บริการของหน่วยงานภาครัฐในส่วนท้องถิ่น    นี้ก็เป็นหัวใจสำคัญที่สุดในการทำงานรูปแบบบูรณาการ  การมีส่วนร่วมของภาคประชาสังคม        ที่ผ่านมาส่วนมากเป็นการเอื้อประโยชน์ให้กับพวกพ้องเพื่อนฝูงของตนเองเป็นหลัก   รวมถึงนโยบายโครงสร้างพื้นฐานของหน่วยงานภาครัฐต้องเข้าถึงชุมชนอย่างแท้จริง         และมีความโปร่งใสตรวจสอบได้      ที่เคยเป็นประเพณีปฏิบัติผ่านมานั้นเขาจะดำเนินการโครงการแต่ละงานเพื่อไปเอื้อประโยชน์ให้กับเฉพาะกลุ่มของตนเองในวงแคบๆ เท่านั้น      ที่ได้กล่าวมาทั้งหมดข้างต้นนี้การขับเคลื่อนพัฒนาประเทศไทย  พัฒนาท้องถิ่นให้มีความเจริญก้าวหน้าทันสมัยนั้น  เราต้องพัฒนาจากด้านล่างขึ้นบน  เริ่มจากการพัฒนาชุมชนคนรากหญ้าถึงระดับบนสุด     ต้องทำให้ชุมชนคนรากหญ้ามีความเข้มแข็งมีความเป็นอยู่ที่ดีในทุกๆด้านก่อน       ถึงจะเป็นการพัฒนาประเทศและพัฒนาท้องถิ่นให้ครอบคลุมทุกองค์ประกอบ การแก้ไขปัญหาทุจริตคอร์รัปชั่นขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นให้มีประสิทธิภาพ ประสิทธิผล     ให้ได้ผลสัมฤทธิ์ที่ดีที่สุดนั้นคือเราต้องมุ่งเน้นเฟ้นหาหรือโฟกัสไปที่ตัวผู้บริหารท้องถิ่นเป็นหลัก

ผู้บริหารท้องถิ่นมาจากการเลือกตั้งโดยตรงอยู่แล้ว  เราต้องคัดสรร วิเคราะห์  สังเคราะห์ คัดกรองผ่านตระแกรงหลายชั้นจนตกผลึกให้ได้ผู้บริหารที่มีความรู้ความสามรถ ความบริสุทธิ์ยุติธรรม  มีความโปร่งใส  ตรวจสอบได้ จุดเริ่มต้นของการทุจริตคอร์รัปชั่นในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้นมาจากผู้บริหารสูงสุดในองค์กรทั้งนั้น“ถ้าหัวไม่กระดิกหางจะส่าย”ได้อย่างไร   ผู้เขียนมีความเชื่อว่าพนักงานส่วนท้องถิ่นไม่ว่าจะเป็น ท่านปลัด  ผอ.กองคลัง ผอ.กองการศึกษา ผอ.กองช่าง หัวหน้าสำนักปลัด   หรือผู้ปฏิบัติงานในท้องถิ่นทั้งหลาย    คงไม่กล้าพอที่จะกระทำการทุจริตคอร์รัปชั่นตามลำพังในองค์กรของตนเองไปได้ถ้าไม่มีผู้สนับสนุน  กรณีที่มีข่าวขึ้นหน้าทีวีเมื่อเร็วนี้ คือ ท่านอธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติ  สัตว์ป่า และพันธุ์พืช   ถูกเจ้าหน้าที่ ปปช. ปปท. และเจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าตรวจค้นห้องทำงานกรณีเรียกรับเงินจากผู้ใต้บังคับบัญชา    ปรากฏข้อเท็จจริงว่า พบเงินสดจำนวนห้าล้านกว่าบาทอยู่ในลิ้นชัก  และเงินอยู่ในซองวางบนโต๊ะทำงานของท่านอธิบดีฯ  ซึ่งได้รับการแจ้งเบาะแสจากคนในกรมอุทยานฯ       ผู้เขียนต้องขอชื่นชมเจ้าหน้าที่คนดังกล่าวเป็นอย่างยิ่ง ที่มีความกล้าหาญออกมาปกป้ององค์กร  ไม่เห็นด้วยกับผู้บังคับบัญชาในการทุจริตคอร์รัปชั่นการเอารัดเอาเปรียบผู้ใต้บังคับบัญชา

ฉะนั้นแล้วพวกเราต้องต่อสู่ปราบปรามการทุจริตคอร์รัปชั่นมีทุกวิถีทางไม่ว่าเราจะทำงานในตำแหน่งใดก็ตาม   สำนักงานป้องกันปราบปรามการทุจริตแห่งชาติได้ประเมิน ITA  ของกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในรอบปี  อยู่ในระดับ A เสมือนหนึ่งว่าเป็นการโกหกตัวเองและโกหกประชาชน   เป็นการประเมินที่ไร้ประสิทธิผลอย่างสิ้นเชิง ปปช.เป็นองค์กรอิสระที่มีหน้าที่ตรวจสอบการทำงานของภาครัฐ  ตรวจสอบการทุจริตคอร์รัปชั่น      การปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ของรัฐให้มีความโปร่งใส  แต่ ปปช.ทำงานยังไม่มีประสิทธิภาพแล้วเราจะไปพึ่งใครต่อไป  ทุกวันนี้มนุษย์เรานั้นขาดคุณธรรม ขาดจริยธรรม ขาดศีลธรรมคำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้สังคมไทยมีความเสื่อมโทรมนับวันทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น  เป็นสัญญาณอันตรายอย่างยิ่งต่อสังคมไทยในอนาคตต่อไปข้างหน้า ฉะนั้นแล้วพวกเราควรเอาจริงจังกับการปราบปรามทุจริตคอร์รัปชั่นในทุกภาคส่วน  ส่งเสริมให้ประชาสังคมมีคุณธรรม จริยธรรม มีความเอื้อเฟื้อช่วยเหลือสังคม  เสียสละต่อส่วนรวมให้มากยิ่งขึ้น     นั้นละคือผู้นำผู้บริหารตัวจริงเสียงจริงครับ

ท้ายบทความนี้ผู้เขียนขอฝากเป็นข้อคิดว่า    การแก้ไขทุจริตคอร์รัปชั่นในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเรานั้นไม่ยากอย่างที่คิด       แต่ต้องเริ่มที่ตัวเราที่มีสิทธิในการคัดเลือกว่าเราอยากได้ผู้บริหารแบบไหน  ผู้บริหารที่เป็นผู้รับเหมาก่อสร้างเขาก็จะเน้นโครงการก่อสร้างในพื้นที่       ผู้บริหารสายเกษตรเขาก็จะส่งเสริมการเกษตรหาแหล่งน้ำให้เกษตรกร  ผู้บริหารสายครูเขาจะส่งเสริมการศึกษาเป็นหลัก      แต่ต้องดูภูมิหลังของเขาด้วย  อุปนิสัย  เป็นคนในพื้นที่ของเราด้วย สภาพแวดล้อมของครอบครัว   ไม่จำเป็นต้องมีฐานะร่ำรวยครับ   ผู้บริหารท้องถิ่นในปัจจุบันนี้ต้องมีความรู้  ความสามรถ ความชำนาญในการบริหารทุกๆ ด้าน      และเป็นนักบริหารจัดการสิบทิศ    สามารถจัดคนให้เหมาะกับงานถึงจะขับเคลื่อนท้องถิ่นให้ก้าวข้ามวงจรอุบาก และก้าวไปข้างหน้าไปอย่างสวยงาม และถาวรประชาชนอยู่เย็นเป็นสุข

ครันหากได้นั่งบ้าน     เป็นเอกสูงศักดิ์

อย่าได้โวโวเสียง        ลื่นคนทั้งค้าย

ชื่อว่าเป็นนายนี้        ให้หวังดีดอมบ่าว

ครันหากบ่าวบ่พร้อม  สิเสียหน้าบาดเดิน

ฟานกินหมากค้อ         บาดไปคาคอมัง

มังขี้บ่ได้    สามเมื้อกระต่ายตาย

ครันกระต่ายตายแล้ว    จอนฟอนผัดมาเน่า

ครันจอนฟอนเน่าแล้ว   แมงวันนั้นผัดเล่าเหม็น

ครันเจ้าได้ขี่ช้าง         กั้งฮ่มเป็นพระยา

อย่าได้ลืมคราวทุกข์    ขี่ควายคอนกล้า

นักวิชาการจนคนลุ่มน้ำสวย  รวยความจนชุมชนคือเป้าหมาย

แสดงความคิดเห็น